21 Nisan 2012 Cumartesi

Zıt-lık-lar


"Benim" diyebileceğim kadın; ateist olsun, kürt olsun..
Benden zeki olsun, bir adım öteye taşısın,
         anlayayım onu o da beni anlasın..
Saygı duyayım sana kadın,
      ideolojine,
              ırkına..
Zıt düşüncem ol benim.
Beni yargıla kafandakilerle..

Tartışsın, kavga etsin düşüncelerimiz,
       ama sen gülünce değsin bunların hepsine.
Ben seni seveyim kadın, herşeyinle seveyim..
Gözlerinin rengi yetsin, ismin yetsin, bakışın yetsin barışa..
Bitirsin aşkımız senle ölümleri, sustursun silahları..
Çatlatalım düşmanları,
         benim SAĞ elimle,
                     senin SOL elin buluştuğunda anlasınlar ikimizin,
 kirimizle beraber bir olduğumuzu..





M.Sungur Aslan

10 Nisan 2012 Salı

Sen, demin ve ertesi..


deminden beri kaç kez öldüm bilmiyorum.
kaç düşünce geçti ki içinde sen olmayan
kaç kez fazladan attı nabzım
kaç kez nefes alırken zorlandım..
kaçıncı seferde vazgeçtim seni düşünmekten
vazgeçmekten kaç kez vazgeçtim..

yenilgiyi kabul ettim deminden beri
yine uykuyla savaşacağım
yine susmayacak hoparlörler,
yine bana yazılacak tüm şarkılar
yine yaradanın yalnızlığına yaklaşacağım
yinelerle kalacağım seni düşünürken
kalanlar sadece yineler..

deminden beri yalpaladığımı hissediyorum
bu seferde kirli bardaklarla kahve içerim
bu seferde dağınık odamda kaybolurum
bu seferde tavanın her ayrıntısını incelerim
bu seferde pencereden uzakta uyurum
seferdeyim hala kendimle kıyasıya
kıyasıya kendime karşı..

deminden beri haşat olmuş içim
herhalde güneş gözümü alacak
herhalde öğlene doğru uyanacağım
herhalde yüzümü yıkamaya üşeneceğim
herhalde gözlerim ağrıyacak
halden belli bir kaç kutu clarnise alacağım
almalıyım, ilacım bitti..

deminden beri ve deminden sonra;
sınav vakti yazılan şiir değerindesin.
uyku vakti çöken ağırlık gibi.
yemek vakti eksik olan tuzsun daha çok
öğle vakti geciken güneş..
Sensizliği çözmeye başlıyorum
Deminden beri..



M.Sungur Aslan

8 Nisan 2012 Pazar

Kahve içerken bile..

Hadi geç karşıma, otur. Soluklan biraz. Nefes nefese kalmışsın.
Kalbin… Çok kırmışlar, değil mi? Çok hırpalamışlar seni, çok tüketmişler.
Bir kahve yapayım sana. Beni boş ver, sen varsın burada sadece. Konuş duvarlara. Hıncını pencerelerden çıkar, kır bardakları, aynalara fırlat eline geçen ne varsa. Susma. Unuttuğunu sanma. Unutmayacaksın da zaten.
Yine o şarkıları dinle. Defalarca okuduğunuz kitaplar, altını çizdiğiniz şiirler…Tekrar oku. Yine geç o sokaklardan, yine o banka otur. Cüzdanının içinde duran, seni çizdiği kağıdı asla atma. Saçlarını hep seni son gördüğü zamanki gibi yap, kestirme. Doğduğu gün, o saatte yine çık dışarı, derin nefesler al. Hava bundan sonra hep soğuk olacak, alış. .
Bu bile yeter sana, öyle değil mi.
Daha iyisin şimdi. Hep daha iyi olacaksın zaten. İnsan sevdiğini düşünerek ne kadar kötü olabilir ki. Sen de iyi olacaksın. Unutmayacaksın hiç. Sadece sana unutturduklarını hatırlamak zorunda kalacaksın.

-Kahveye kaç şeker atıyorsun?

-Benim şekerlerimi hep o atardı.





(alıntı...)

7 Nisan 2012 Cumartesi

MACHETE - Нежность

Ben sana aşık olmak istememiştim ki, ben başımı yaslayıp müzik dinleyebileceğim birini arıyordum.
Sabahları yatağımda döndüğümde yüzüme gülümseyen birini, sıkılmadan saatlerce konuşabileceğim birini.
Gittiğimiz yerleri beraber keşfedeceğim birini, elini tutmasam bile olurdu.
Gözlerime mutlulukla bakan birini arıyordum zaten ben.
Beraber sarhoş olup sokaklarda deli gibi bağaracağım birini. geçmişimizi kıskanmadan,kahkahalarla eski aşklarımızı konuşacağım birini
Bütün günün sonunda biten paramız yüzünden metrelerce yolu yürüyeceğim,
Benle birlikte kütüphanede saatlerini geçirecek,fısır fısır konuşmaya çalışıcak, Gittiğimiz maçlarda sesimiz kısılıncaya kadar bağırabileceğim birini.
 

6 Nisan 2012 Cuma

Şiir Sandım Seni Ben..


Şiir sandım seni ben
Ve kendimi de şair
Daha sanatsal olsun dedim
Tuttum bide sevdim seni.
Sevdim..
Sonra da sen gittin.

Senden önceki hayatımı özledim
Sanki şu an simulasyonda yaşıyorum
Hiçbir şey gerçek değil sanki..
Zaman bile geçmiyor gibi,
Şarkılar bitsede, saat ilerlemiyor
Gerçek olan tek şey şarkılar zaten..
Şarkılardan başka,
Aldığım nefesin bile farkında değilim
Anlatıyorlar beni biliyor musun?
Birisi şöyle demişti;
"Gökkuşağım kirlendi, renklilerle yıkayıver.."
İşte böyle birşeydeyim bu aralar
Ben sevdim, sen gittin..
Bu hayat benim değil sanki.

Yolları sen git diye yapmışlar sanki
Ayaklarını git diye yaratmışlar
Gözlerini aşık etmek için..
Sen gittiğinden beri kuraklık başladı
Mevsimler karıştı
Buna küresel ısınma diyor cahiller
Sensizlik vurdu Dünya'ma
Ben sevdim ve sen gittin ya
Piksel piksel küçüldü Dünya
Üstüme üstüme geliyor herşey..
Sevdim ve gittin..
Herşey azaldı.
Azalarak bitti..





M.Sungur Aslan

Soğuk Odalar


Durdu zaman bir şey diyemedim
Gitmek istedin ve gittin
Aynı gökyüzünde,ayrıydı güneşin
Söyle bari iyi misin
Burası soğuk soğuk odalar
Yoksun neye yarar
Örtünsem kat kat yorganlar aman
Soğuk soğuk olanlar
Vurdum dibe kadar
Halimden yalnız uyuyanlar anlar
Soğuk,soğuk odalar
Yoksun neye yarar
Örtünsem kat kat yorganlar aman
soğuk soğuk olanlar
Vurdum dibe kadar
Halimden yalnız uyuyanlar anlar




                                                       Söz ve Müzik: Gülden Mutlu
                                                       Düzenleme: Mustafa Ceceli

Yarım Kalan Şiir..


Aslında ben uzun zamandır bekliyorum seni..
Umutla, hasretle ve cesaretle bekliyorum..
Derin bi boşlukta gelmeyişinle sohbetteyim her gün..
Yalnızlıktan mı?
Yoksa yenilmeye alışkanlığımdan mı?
Bilemiyor, soramıyor ve cevap veremiyorum..
Yine de bekliyorum ama..
amaçsız ve fakir bi halde..
Para pul değil sen fakirliği bu..
Düşünmeden geçmişi ve geleceği..
Dalmadan hülyalara sadece bekliyorum safça..

Günler uzuyor sanki giderken ki gölgen gibi..
Giderek siyah oluyor ve belirsizleşiyor..
Ellerinin soğukluğu tenimde hala..
Sen yok olurken gözlerimden kaybolurken..
Bana kalan tek hatıran bu olması acı değil..
Mutluluk veriyor
ve ben bu mutluluğa bile ağlıyorum..

Çaresizim belki kelimelerim gibi..
Rüzgarlara söven kelimeler kalmış sadece dudağımda..
Geriye kalan bütün cümlelerim çaresiz..
Sövüyorum çünkü her estiğinde sen mi kokar?
Seni mi hatırlatır? Seni mi yaşatır yokluğunda?
Pekte kötü birşey değil bu aslında
ama;
Gelmeyeceğini bile bile umut veriyor ya
İşte o koyuyor..
İsyan ettiriyor ve
Böyle sözler döktürüyor adama..


( Bu şiirin devamı yok, sıkıldım senden de, seni beklemekten de, seni düşünerek birşeyler karalamaktan da.. "Eeee yeter be" diyip bıraktım yazdıklarımı.. Yarım kalan şiir bu belki de en anlamlı şiirim...)





M.Sungur Aslan