Pencereyi açık bırakma sakın
Sessizliği girer içeri onun seni terk edişinin
Ne de sevemedi ama seni değil mi?
Kalbinin en güzel yerindeydi
Ama artık bir müzik notasıyla saplanan bıçak oldu
Artık elif gibi dimdik yokuşlardasın
Dışlanmışlığın yerini içlenmeye bıraktığı
O kemiren, parçalayan, bıçak gibi yaralayan
Yalnızlığınla çöküş anındasın
Kapat pencereni gelmez bu saatten sonra hiç kimse
Öyle öldürülmez adam Azrail
Kor öyle düşmez cehennem
Öyle adaletsizlik olmaz, gör Şeytan
Hepsi dışarda kalsın işte
Hepsi düşmanın olmuş en sevdiğin bile
Sen kapat pencereni
Demişti ya Ahmet Aslan; Sadece susarak özle...
Sol tarafındaki organın bile acıyor sana
Beynin durdu, ciğerlerin işe yarar mı hala bilinmez
İşlevsiz gibi değil mi hepsi
Ayakların nereye yürüyor
Elin kimi tutuyor sordun mu kendine hiç
Gözün neyi görüyorda, diline neyi söyletiyor
Duyma sana söylenenleri, unut yapılanları
Sen iyisi mi dön arkanı ve git
Nasılsa bir bıçak gelir seninle arkandan
Başka kimse seninle değil artık
Geçmiş olsun...
Kalbinin attığı kadar yaşayacaksın bunu
Hoşgeldin Dünya'ya. Keşke gelmeseydin...
M.Sungur Aslan
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder